Ik heb het wel gezien!

Zoals elke vrijdagochtend mag ik met Sem naar de basisschool.  De rest van de week gaat hij naar een ZMLK school of is hij (steeds vaker) thuis.

Sem is 9 jaar. Hij heeft autisme.

Hij stapt vrolijk de auto in. Hij springt, schudt met zijn hoofd en maakt harde geluiden. Hij kijkt me regelmatig snel even aan en lacht dan.

We rijden naar school en lopen  naar het (nieuwe) gebouw. We zijn een beetje laat, maar dat geeft niet. De juf van groep 4 komt al naar ons toe om te laten zien waar de kapstok van Sem  is. Ze vertelt dat er “een meneer”  van een andere school komt kijken naar Sem.

Oei, denk ik, ik hoop dat het goed gaat vandaag. Ik wil zo graag dat Sem een goede indruk maakt.

Sem gaat op zijn  eigen speciale stoel zitten en ik zit naast hem. Hij kijkt naar de lampen en de ventilator aan het plafond. De kinderen in zijn groepje geven hem een high five , hij kijkt even en steekt dan ook zijn hand uit voor een flinke klap.

We beginnen met een kleurplaat. Het digibord werkt nog niet, de liedjes komen vandaag van een cd. Sem wiegt en “zingt” op zijn manier mee. Hij kijkt af en toe kort naar de kleurplaat en twee keer pakt hij de stift en kleuren we een stukje samen.

Dan gaat de deur open en komt ‘de meneer’ binnen. Mijn spanning neemt toe: het voelt als een examen  waar we voor kunnen zakken.

Ik weet dat mijn houding een grote invloed heeft op Sem. Ik benoem naar hem dat we doen wat we altijd doen en ons niets aantrekken van de meneer achter in de klas. Dat helpt. Zijn bewegingen worden rustiger, hij kijkt me aan en ik voel dat mijn schouders ontspannen .

“De meneer” zit achterin de klas en schrijft. Na een half uur komt hij naar me toe en zegt: ‘Ik heb het wel gezien’

Dat is snel! Ik ben heel benieuwd wat hij gezien heeft!

“Een jongen die storende geluiden maakt, niet zelfstandig mee kan doen met de opdrachten, veel afgeleid is?Een jongen met een  heel laag niveau , die de lesstof niet begrijpt? Een jongen, die niet kan praten en dus geen contact met de andere kinderen kan maken? Die beter af is in een zorggroep waar hij benaderd wordt op het  niveau van het gedrag dat hij laat zien? Een jongen met ouders die veel te veel willen voor hun kind en daarin niet realistisch zijn?”

of:

“Een jongen die af en toe geluid maakt en een groep die daar aan gewend is en gewoon doorgaat met de les. Een jongen die 10 minuten nadat de juf de datum een paar keer heeft herhaald niet zomaar geluiden maakt, maar “noonoonooo emememem”(november) zegt.

Een jongen, die stil is tijdens de taalles als hij even op een doekje mag kauwen zodat hij zich beter kan concentreren. Een jongen die, na lang oefenen en volhouden, nu zelf de stift vasthoudt als we samen de dicteewoorden schrijven. Een jongen , die meer in contact is en minder uitdagend gedrag laat zien op de dag dat hij naar deze ‘gewone’ school is geweest, omdat hij intellectueel uitgedaagd wordt. Een jongen , die er van geniet om tussen ‘gewone’ kinderen te zijn . Kinderen die hem accepteren en leuk vinden, die contact met hem maken en hem voorbeeldgedrag laten zien.”

“Ik heb het wel gezien” als in : dit is waanzin, hier ga ik niet aan meewerken?

of:

“Ik heb het wel gezien”: wat een prachtig initiatief, vertel me meer over wat jullie zien en waarom jullie  op deze manier met hem werken.

We horen het binnenkort. Ik hoop voor Sem dat ‘de meneer’ het laatste bedoelde.

Geef een reactie